De lichtspat De lichtspat

De lichtspat
 
Een kleurloze schemer hing boven de zee
we wezen elkaar een verdwijnpunt aan
een lichtspat in een grijzende verte
 
over het kenterende water werd
onze speurende blik als door een
magnetisch oog gericht aangetrokken
 
zolang wij daar stonden zocht het ons op
en liet het niet los, tot lang daarna
hield iets in ons het vast
 
een onbestemde verwachting die
vaag en naamloos was zweefde
destijds door de dagen
 
los van het aanwijsbare daar en toen
namen wij het licht in ons mee
 
                                               Kees Hermis
 

terug