De Lichtdrager De Lichtdrager
Tussentijd
 
Als buldoggen lagen de boerderijen
loom in het land, half slapend, in rust
maar naar mijn gevoel waakzaam
 
ik vroeg mij af of ze aan zouden slaan
als ik ze naderde omzichtig op afstand
 
door de lucht hing de transparante
vitrage van zomer doorweven met
het monotone gesjierp van cicaden
 
olijfbomen, monumenten van tijd, torsten
roerloos de zinderende hitte
van het middaguur
 
en ineens was daar de ortolaan
met de geboorteaankondiging van
Beethovens vijfde symfonie
 
reveille die opriep tot leven
waarin een memento mori meeklonk
 
een plotselinge twijfel over weggaan
of hier blijven deed mij beseffen dat
niets blijft
 
dus liet ik het landschap los en ging –
ervan doordrongen dat in ieder komen
het gaan gegeven is
 
                                                Kees Hermis
 
 
 
terug